Teşekkür ederim Hazan. Senin sayfanda sözlere dökülen duygularım daha da manalaşıyor.
FESLEĞEN KOKULUM
bırakıp gittin
baş başa bıraktın okşadığın fesleğenlerinle beni
hani avuçların vardı fesleğence kokardı
hani tüm uzaklıkları boğardı
biliyor musun? şimdilerde
ne kadar sulasam da ne kadar okşasam da
fesleğenler bile veremiyor o avuçlarının kokusunu
nerdesin, fesleğen kokulum nerde?
ANLADIM Kİ ARTIK SEN YOKSUN
ANLADIM Kİ HERŞEY BİTMİŞ
ELLERİM YÜREĞİM SOĞUK BUZ GİBİYİM İŞTE
KALAKALDIM BURDA ÇARESİZ
KİPRİKLERİMİN UCUNDA SON ÇİĞ TANELERİ
KAYBOLMUŞUM
YÜREĞİN KARANLIK
TIPKI GECE YARISI GÖKYÜZÜNDE PARLAYAN DOLUNAYIN ANSIZIN GİTTİĞİ GİBİ
ÇARESİZ BIRAKIP
BENİ TERKEDİŞİN
BEN SENİ TERKEDEMEDEN DAHA
HOŞÇAKAL
YÜREĞİM HOÇAKAL CAN
BEN ÇOK KAYBOLDUM
KARANLIKLARDA
DÜŞE KALKA
DÜŞERİM YOLLARA....
Uzun zamandır uğramıyorum bloga /mâlum sebepten./
Gelmişsin diye seviniyorum.
Biliyormusun bir gün yine burada şen şakrak çocuklar gibi toplanacağımıza dair bir his var içimde...
